16. Funny story

Shantou Airport is niet heel erg groot. Wel heel erg nieuw en inmiddels heel ver weg van wat dan ook (ons hotel sprak van 20 minuten, maar die informatie was duidelijk oud). We kwamen laat in de avond aan en het vliegveld was, op de mensen die bij ons in het vliegtuig zaten na, leeg. Buiten was het aardedonker en stonden er diverse smoezelige en vooral ook schimmige mensen rondom de deur geclusterd. Of we een taxi wilden. Nou, dat wilden we wel. '300 Yuan (30 euro)' zei iemand. Ik vroeg of hij 'Cheesy' was (Gek in het Cantonees) en zei dat ik 100 wel een redelijk compromis vond. Dat vond hij niet. Hij kwam terug met 290. Ik wimpelde hem weg en besloot de bus eens te checken. De dame bij de bus zei dat het 40 yuan was en dat we binnen in de hal een kaartje konden kopen. Dat gingen we doen. De taxichauffeur zag het mis gaan en kwam met een nieuw bod: 280! Bu Kwai (niet duur!). Ik vond van wel en terwijl ik naar binnen liep zei ik: '150 yuan! Ja of Nee?' Ik liep resoluut verder naar de busticket counter (terwijl ik eigenlijk geen zin had om met de bus te moeten gaan) en de taxichauffeur zei: 'Oke, 150 yuan.' Mooi! We maakten rechtsomkeert en liepen met hem mee richting een groepje rokende mannen. Er kwam een hele lange man vanuit dat groepje naar voren. De vent was enorm groot. Ik denk zo 1m90. Onze man riep wat, zei onze hotelnaam en ik dacht ook te kunnen opmaken dat er iets van 200 yuan viel. Ik zei: '150!' De mannen knikten. 150. We moesten de lange Chinees volgen.
We liepen een behoorlijk end over een verlaten parkeerterrein. In de verte stond een groepje gammele taxi's bumper aan bumper. Voor het instappen vroeg de chauffeur nog eens: '200, okela ? Ik zei: 150! We stapten in een taxi die midden tussen alle andere taxi's in stond. Er werd druk gemanoeuvreerd en na 5 minuten reden we heel hard achteruit het parkeerterrein af. Dat ging een tijdje zo door, we reden een stuk tegen de richting en toen waren we eindelijk het terrein af. Een grote driebaansweg met allemaal rode lantaarns strekte zich uit zover we konden zien. Er was helemaal niemand. We reden (inmiddels vooruit) knoertehard de duisternis in. Terwijl ik, ingeklemd achter de grote chauffeur, naar buiten keek naar de voorbij flitsende lantaarns riep deze nog eens 200? 150! was mijn antwoord.
Na een lange tijd niks, hielden de rode lantaarns op en werd de weg nog meer niks. Het wegdek werd slechter en de kapotte schokbrekers knalden er lustig op los. In het schamele licht van de ene koplamp van onze taxi ontwaarden we af en toe onverlichte auto's, schuifelende mensen en knetterende scootertjes. Langs de weg waren allemaal donkere gebouwen. Af en toe was er een werkplaats open en zaten mensen er iets onduidelijks te doen of te maken. De uitlaatgassen hingen in dikke wolken op de weg en onze chauffeur scheurde onverminderd voort richting de stad. Het was inderdaad een klere-end weg. Af en toe riep de chauffeur naar achteren. 200? en zei ik 150! Mijn baas vroeg dan weer: probeerde hij het weer?
Eindelijk waren we in de stad en het was nog steeds niet groots, maar na een tijd doemde er een groot mooi hotel op. Het zag er goed uit. Mijn baas wees er naar en zei: "zeg maar dat we hierheen willen".
Ik zag de naam van het hotel en zei: "daar gaan we ook heen. We zijn er. Hoera!"
Bij uitstappen gaf ik de chauffeur 150 yuan. Die werd boos en gilde iets over 200 yuan. Ik maakte een obsceen gebaar en liep weg.

Enige tijd later, het was inmiddels tegen elven, zaten we in het lobby-cafeetje en aten een hamburger die voor Chinese begrippen redelijk middelmatig goed was. Om ons heen zagen we wat mensen die duidelijk van een bruiloft kwamen. Ze hadden allemaal tasjes bij zich en sommigen waren grijs-roze in het gezicht: het teken dat ze teveel gedronken hadden. Een jongen werd bewusteloos tussen twee anderen naar een bank in de lobby gesleept en daar gedropt. Hij werd wakker, hoestte wat braaksel op, slikte dat weer in en raakte weer bewusteloos. Iemand goot wat water over zijn hoofd.
"He," vroeg mijn baas mij plotseling "zit er iemand achter mij?
"Nee."
"Die vent daar zit de hele tijd naar mij te zwaaien, maar ik ken hem niet"
Ïk draaide mij om. Een twintig meter verderop stond een duidelijk aangeschoten Chinese jongen in een leren jasje. Hij wankelde behoorlijk en hij stond te glimlachen en te zwaaien naar mijn baas.
"Als ik niet beter zou weten, zou ik zegegn dat hij zit te lonken naar je."
"Nou, daar heb ik helemaal geen zin in!"
Na een tijdje kwam de jongen naderbij. Hij stamelde wat en van dichtbij was zijn huidskleur nog roziger van de drank. Hij danste terwijl er geen muziek was.
"Sorry, sorry, sorry, sorry. ehm. Sorry. Ehm.. Me... No English. Sorry, sorry, sorry."
"Well, me no Chinese!""
De jongen ging zitten en ik vroeg ondertussen de rekening.
"Jij gaat?"
"Nee, ik betaal even, maar ik wil zien waar dit heen gaat!"
De jongen rotzooide met zijn telefoon en bleef Sorry (klonk eigenlijk meer als 'Soddy') stamelen.
Na een hele lange tijd liet hij zijn telefoon aan mijn baas zien.
Die zei: "Chinese! Can't read!"
"Sorry, sorry, sorry. Sorry, sorry. English. Me not. Sorry."
De jongen rommelde nog wat met zijn telefoon, keek mijn baas aan, keek nog eens naar zijn telefoon, keek weer op en zei: "I... Am ehm... Funny with you! Yes."
Hij keek er wat verlegen bij en terwijl ik van mijn stoel rolde van het lachen, besloot mijn baas dat het tijd was om te gaan. De jongen stond ook op en liep maar weg. We stapten de lift in en ik raadde mijn baas aan de knip goed op de deur te doen.
"Very Funny!" zei hij.

Hong Kong Calling - 20

Door technisch gepruts in Haarlem is aflevering 19 op 22 april weer uitgezonden.
Deze aflevering schuift dus door naar 29 april

Playlist "Hong Kong Calling" aflevering 20 - zondag 22 29 april

Uur 1: 21:00 - 22:00

1. Lady Linn And Her Magnificent Seven - I Don't Wanna Dance

2. Quantic & Alice Russell With The Combo Barbaro - Boogaloo 33

3. Labi Siffre - The Vulture

4. Terence Trent D'Arby - Neon Messiah

5. Dr. John  - Locked Down

6. Medeski Martin and Wood - I Wanna Ride You

7. Locksmith - Unlock The Funk

8. Joe Bataan - Chick-a-Boom (Chris Joss Remix)

9. Heavy D & The Boyz - Cuz He'z Alwayz Around

10. Lucky Fonz III - Wat Ook Een Ander Zegt (Ft. Janne Schra)

11. George Michael- I Want Your Sex (Parts 1 & 2)

Uur 2: 22:00 - 23:00

1. Kronos Quartet & Tom Waits - Way Down In The Hole

2. Syl Johnson - Take Me to the River

3. The Meters - Hey Pocky A-Way

4. Joe Tex - I Gotcha

5. Sergio Mendes - You And I

6. A Tribe Called Quest - Luck of Lucien

7. The Commodores - Young Girls are My Weakness

8. Bill Withers - Lonely Town, Lonely Street

9. La Sonora Dinamita - El Chuponcito

10. Andre van Duin - Belt U Maar!

11. Koop - Koop Island Blues (Featuring Ane Brun)

12. The Temptations - Sei Solo Tu (The Way You Do The Things You Do)

13. Eddie Lang - Gonna Make You Eat My Words

14. Wolfgang Ambros - Durt bin i daham (In The Neighbourhood)

De volgende aflevering wordt uitgezonden op zondag 6 mei op www.haarlem105.nl

Hong Kong Calling - 19

Playlist "Hong Kong Calling" aflevering 19 - zondag 15 april

Uur 1: 21:00 - 22:00

1. Doctor Krápula - El Pibe De Mi Barrio

2. Nicotine - Snap Out Of It

3. James Brown - Mother Popcorn

4. The Commodores - The Bump

5. Monie Love - It's Shame (My Sister)

6. Young MC - Got More Rhymes

7. The Limp Twins - Moving Closer To The Sofa

8. Alex Clare - Hands Are Clever

9. Café Tacuba - Insomnio

10. Dr. John - I Ate Up The Apple Tree

11. Louis Jordan - Buzz Me

12. Gotcha! - H'lem Shuffle

Uur 2: 22:00 - 23:00

1. Doris Svensson - Don't

2. C2C - The Beat

3. Mexican Institute Of Sound - El Microfono

4. Lee Fields & The Expressions - Last Ride

5. Muddy Waters Band - Tiger in Your Tank

6. Bob & Tru Tones - Don't Blame This Joint

7. Mint Condition - Funky Weekend

8. Lefties Soul Connection - Freaky Frankie

9. Bill Withers - I Don't Know

10. Gerd Koster (The Piano Has Been Drinking) - 16 Memme en d Vringmachine

11. Red Hot Chili Peppers - Sir Psycho Sexy

12. The Esso Trinidad Steel Band - I Want You Back

13. Jean-Michel Jarre - Zoolookologie (Extended Remix)

(excuses voor de late post, was het gisteren geheel vergeten!)

De volgende aflevering wordt uitgezonden op zondag 22 april op www.haarlem105.nl

15. Weet niet

“Wo bu zhi dao! Wo bu zhi dao”gilt onze chauffeur. “Ik weet het niet! Ik weet het niet!” We sukkelden met 5km per uur over de snelweg terwijl hij in zijn telefoon aan het gillen was. We keken ondertussen door de achteruit of er iemand achterop ons zou knallen. Iedere keer als hij ging bellen deed hij dit: volledig vergeten dat hij aan het autorijden was. Zodra we abrupt vaart minderden en begonnen te slingeren, wisten we dat de chauffeur weer ging bellen. En bellen deed hij vaak, want hij had werkelijk geen flauw benul waar hij was of waar heen moest.

Hij moest van Dongguan, naar Panyu in Zuid Guangzhou rijden. Op de kaart is er een obstakel: The Pearl River Delta. Hij moest dus eerst noorderlijk richting Guangzhou, dan west/zuidwest naar Macau om dat water over te komen en dan weer noordelijk naar Guangzhou. Niet heel ingewikkeld. De wegen hebben nummers en er is zoiets als navigatie. En zijn beroep was chauffeur!
Op zich had het feit dat hij met een klein volgekriebeld papiertje op weg ging ons moeten verontrusten, maar de eigenaar van de fabriek had gebeld met de andere fabriek en het was allemaal duidelijk. De chauffeur wist waar hij heen moest. Het zou 90 minuten rijden zijn. Toen we na dik een uur voor een tweede keer langs een opvallend gebouw scheurden begon ik te vermoeden dat ons chauffeur het een stuk minder goed wist en toen we voor de derde keer langs dit gebouw denderden, wist ik wel hoe laat het was. Het ging lastig worden. Ik belde onze afspraak en vroeg hem de chauffeur uit te leggen hoe of wat. Na wat gemompel kreeg ik de telefoon terug. De chauffeur wist het, maar het was nog zeker 90 minuten rijden! Toen we eindelijk een brug over reden wist ik dat we aan de westkant van de Delta waren. Ik zag borden met Macau en zelfs Panyu staan. Nu ging het goed komen! Ik had nog eens contact met onze afspraak en gaf aan waar we reden. Het klonk hoopgevend, we waren 20 minuten van onze afspraak af.
Ik wist toen nog niet dat onze chauffeur besloot om geen enkel bord te lezen en gewoon als een wilde over een willekeurige weg te scheuren in de hoop uit te komen waar hij moest zijn. We passeerden diverse tolstations (soms reden we van de tolweg af om meteen weer om te draaien en weer de weg terug te nemen) en het geld raakte op. De chauffeur belde regelmatig en gilde dan dat hij de weg niet wist.

Tien minuten later reden we een enorme brug op en zag ik een bord met Dongguan. We reden weer oostwaards en waren weer aan de verkeerde kant van de Delta. Ik koeterwaalde in het Chinees tegen de chauffeur dat het een eikel was en waarom we nou weer richting Dongguan aan het rijden waren. Hij begon zijn telefoon te pakken, belde, gilde “Wo bu zhi dao” en smeet doen zijn telefoon door de auto. Hij zocht in het handschoenenkastje, vond een navigatiesysteem, constateerde dat deze leeg was en smeet hem weer terug. We hadden er genoeg van. We zaten inmiddels drie uur in de auto en we moesten die middag nog naar Shantou vliegen. We overlegden met elkaar en met onze afspraak. Naar de airport was een betere optie en onze afspraak zou daar heen komen. Staande onder een enorm bord waar, weliswaar in het Chinees, maar ook met pictogram van een vliegtuig, 'Bayun Airport' op stond, zei ik de chauffeur dat hij naar de airport moest rijden.  Hij gilde weer dat hij het niet wist. Hij kende de weg niet. In mijn beste Chinees zei ik: “Bloody Hell man! Kijk! Bord! Airport! Rechtdoor!”
Het komende half uur moesten we de chauffeur leiden over de weg. De airport stond prima aangegeven, maar bij de iedere  afrit twijfelde hij. Er stonden twee borden. Het ene bord zei: 'TO AIRPORT'. Het andere bord zei: 'NOT TO AIRPORT'. “Links” gilden we telkens. “Wo bu zhi dao”gilde de chauffeur terug. Ondertussen knipperde inmiddels het lampje van de brandstof. De tank was nagenoeg leeg omdat onze chauffeur alle pompstations langs de weg genegeerd had. Nu was er natuurlijk geen een te zien. Wij dachten alleen maar: nog 2 km, nog 1km. Op de airport aangekomen moesten we de tolweg af en stonden er 15 poorten. Boven 13 poorten stond er in het Chinees: 'Bayun Airport'. Ik kon dat nog wel lezen. Boven 2 poorten stond iets anders. Ik kon dat niet lezen, maar wist: die moeten we niet hebben. De chauffeur scheurde natuurlijk naar die twee poortjes om vervolgens weer achteruit te moeten. We zuchtten nog eens flink maar eindelijk waren we op de airport. Hij reed nu echt heel traag (omdat we op benzinedampen reden en ook omdat hij nog steeds niet wist waar hij heen moest: DEPARTURES en ARRIVALS waren voor hem onbekende dingen). Na 3,5 uur op de achterbank opgevouwen gezeten te hebben, stonden we eindelijk naast de auto. De chauffeur stamelde wat en stond er bedremmeld bij. Ik geloof dat hij zelfs 'Sorry' zei.
Ik zei: “Wo bu zhi dao!”

Hong Kong Calling - 16

Playlist "Hong Kong Calling" Aflevering 16: 18 maart 2012.

Uur 1: 21:00

1. Frank Sinatra - Saturday Night (Is The Loneliest Night Of The Week)

2. Red Hot Chili Peppers - Mommy Where's Daddy

3. Amp Fiddler - Funky Monday

4. Marvelettes - Too Many Fish In The Sea

5. Django Django - Default

6. Run-DMC - Mary, Mary

7. Diplomats of Solid Sound - Plenty Nasty

8. Rufus Thomas - Funky Hot Grits

9. The Brothers Johnson - Strawberry Letter 23

10. Fred Wesley - Geek Goom

11. Lou Rawls - Goin' to Chicago Blues

12. Gotye - Learnalilgivinanlovin

13. Porno For Pyros - Pets

14. Mariachi El Bronx - Great Provider

Uur 2: 22:00

1. KRS-One - The Truth

2. The Beastie Boys - Finger Lickin' Good

3. The Penelopes - Sabotage

4. Seeed - Dickes B

5. Flight Of The Conchords - Foux Du Fafa

6. Dusty Springfield - Don`t Forget About Me

7. Massive Attack - Live With Me

8. Spectral Display - It Takes A Muscle [To Fall In Love]

9. The Steve Miller Band - Going To The Country

10. Jimmy Gordon - Buzz

11. Ebo Taylor - Love and Death

12. Maceo Parker - Shake Everything You Got

13. Raymond van het Groenewoud - Cha Cha Cha

De volgende aflevering van Hong Kong Calling wordt uitgezonden op zondag 25 maart om 21:00 op Haarlem 105.

14. The Holy Shit, Bloody Crap - Bank

Dat de Hong Kong banken en ik geen vrienden zijn is inmiddels bekend. Na bijna 5 maanden weer in Hong Kong te wonen (en inmiddels bekend denken te zijn met de idiote en omslachtige regeltjes van de bankwereld alhier) bleef ik me verbazen en vooral ergeren aan de complete knulligheid van de bank. Dit keer ging het om de HSBC bank. En die staat bekend als The Best Of The Worst!
Wat moest ik nou doen?
Ten eerste moest ik mijn private account openen en een credit card regelen.
Online ging dat niet echt omdat ik wist dat ik uiteindelijk toch een papier moest invullen en ondertekenen, dus ging ik naar de bank. Ik vroeg een nieuwe rekening aan, vroeg een ATM kaart aan (dat moet je apart aangeven), gaf aan dat ik internetbanking wilde hebben en gaf ook aan dat ik het wilde gebruiken EN dat ik mijn limiet van de 0 wilde hebben. En registreerde de rekening van Wytske zodat ik daar geld naar over kon maken. Vorige keer wist ik namelijk dat ik al die dingen achteraf nog moest doen. Ik kreeg er phonebanking bij (Girofoon, weet u nog, mid-jaren 90?) wat ik niet wilde, maar het moest, want het was modern en goed.

Het tweede dat ik moest doen, leek mij minder ingewikkeld. Ik moest op de reeds bestaande account van de zaak mijn voorganger wissen en mijzelf installeren. En toen begon het gelazer.
In mijn eerste week ging ik met mijn baas naar de bank. Daar bleek hij niet geregistreerd te staan. De andere baas, die normaliter niet naar HK komt, stond wel in het systeem plus nog iemand die er al jaren niet werkte. We konden dus niks doen. Maar we kregen een tiental formulieren mee om in te vullen in Nederland. Ik zette alvast handtekeningen voor alle formulieren en die zouden er dan, tezamen met de in te vullen berg papier, zorgen dat alles omgezet werd. Toen ik een maand later alle papieren inleverde, bleek dat het de verkeerde papieren waren. Er werd een nieuwe stapel behoorlijk gelijkuitziende papieren uit een la getoverd en die konden weer retour naar Nederland.
Ondertussen moesten mijn baas en ik toegevoegd worden als personen die dingen mogen tekenen. Er moesten allemaal brieven geschreven en formulieren ingevuld worden. Maar dit leek redelijk snel in orde te komen

Een paar weken later kwamen de papieren weer terug uit Nederland en ging ik weeeeeer naar de bank. Daar werden alle papieren verscheurd, want die waren niet nodig. Ik moest.... DEZE papieren hebben.
En weer ging alles naar Nederland...
Ondertussen was er iemand bij deze idiote bank wakker geworden en ontving ik een brief waarin stond dat alle huidige logins en bankpas van mijn voorganger gecancelled gingen worden... de volgende dag. Service! Dat ik had opgedragen NIETS te veranderen totdat ik mijn kaart en login had omdat ik nu die van mijn voorganger gebruikte, was niet begrepen. Maar he is service, zei het meisje aan de telefoon.

Dat bellen dreef me tot gekte (maar leverde ook vermaak op kantoor op). Ik had nu iets nieuws ontketend. Want ze konden de cancellation niet stoppen, maar wel omzeilen. Via allerlei formulieren natuurlijk. Ik kreeg in twee weken tijd: drie aparaatjes om een code mee in te voeren, drie pin codes, drie authorisatiecodes, drie activatiecodes en dat allemaal via aparte brieven... En het resultaat: nog steeds werkte het niet.
Uiteindelijk trof ik een hoge baas aan (misschien omdat ik terloops eens gezegd had dat ik de volgende keer iedereen zou doodschieten) die het snapte en toen ging het lopen. Ik moest alles opnieuw doen in plaats van in de bestaande account dingen toe te voegen. En plots was het klaar!

Er waren nog tig andere dingen: de creditkaart, de pensioenen van de werknemers en het feit dat ze nog steeds alle post stuurde naar de persoon die drie managers geleden hier de baas was. Alles moest apart geregeld worden, overal waren formulieren voor, maar na zo'n 75 pagina's aan papier is het gereed. Denk ik.

En het is vooral allemaal zo lastig omdat ik wil INTERNETBANKIEREN! Dat is hier heel modern. Mensen gaan liever naar de bank toe om daar eindeloos in de rij te staan en dan geld te laten overmaken door een bankpersoon. Dat deed mijn voorganger voor iedere betaling die er moest gebeuren. Of ze schreef een cheque uit. Er werd niets electronisch overgemaakt. Ik weiger cheques te schrijven en dus internetbankier ik. Het werkt ook... als je langs alle omslachtige invulvelden bent.

Alleen snappen Chinezen de ballen van internetbankieren. We worden regelmatig door bedrijven gebeld dat we iets niet betaald hebben en dan blijkt het al een maand op hun rekening te staan! Hun bankstatement bekijken komt niet bij ze op. Ze vragen dan of ik voortaan een e-mail of betaalbewijs wil sturen als ik via internet betaald heb! Dacht het niet dus. Die zelfde bedrijven sturen wel een op een rekening lijkend ontvangstbewijs op als ze de betaling eindelijk gevonden hebben (en dan moet ik opletten dat ik hem niet nog eens betaal!).

Niemand heeft een flauw benul wat de status is van hun rekening totdat de afschrift komt of als ze naar de bank gaan om het vragen. Helaas is internetbankieren niet gratis. Ik kan alleen kosteloos internetbankieren van een HSBC rekening naar een andere HSBC rekening. Naar andere banken kan wel, maar kost 2 tot 5 euro per keer!!! Dus dan moet ik toch een cheque uitschrijven. Grrrrr
En... internetbankieren kan alleen als de bank open is. Als ik op zondag iets overmaak, gaat het op maandag na 9.00 pas weg. Er zit dus iemand bij de bank en die voert daadwerkelijk mijn opdracht uit! Alsof ik een e-mail stuur naar de bank.Volgens mij gaat er dan iemand naar mijn filiaal, staat in de rij en laat mijn opdracht uitvoeren. Prutsers.

Maar na 4,5 maand heb ik alles wat ik wil hebben en werkt het.
Gisteren echter belde HSBC bank om te vragen of ik een corporate credit card wilde hebben. Ik zei tegen het Engels brabbelende meisje dat ik die kaart na 4,5 maanden eindelijk had en dat ik hem gisteren had opgehaald.
Ja, maar u kunt nu een kaart aanvragen! Premium! Is heel goed!
Dieie heeeeeb ik ahal!
Het meisje snapte er niets van.
Nee, maar als u de huidige cancelt en een formulier invult, dan krijgt u een kaart. Nieuw! En goed!
Ja, dag, ik ga niks cancellen. Dat komt nooit meer goed.
Ze ging maar eens kijken in haar systeem.
O, maar u heeft al een kaart! Waarom vraagt u een kaart aan?
Ik flikkerde de hoorn er op. Ik hoorde collega's lachen.
Bank?
Ja, de Holy Shit Bloody Crap Bank!

Hong Kong Calling - 15

Playlist "Hong Kong Calling" Aflevering 15: 11 maart 2012.

Uur 1: 21:00

1. Tone-Loc - Funky Cold Medina

2. The Black Crowes - High Head Blues

3. Willie Henderson & The Soul Expressions - Funky Chicken

4. James Brown - Get On The Good Foot

5. Prince - Get On The Boat

6. Everlast - Folsom Prison Blues

7. Buckshot LeFonque - Mona Lisas (And Mad Hatters)e

8. Jane's Addiction - Jane Says

9. Chezeré  - I'm Not Blind

10. Gotye - Seven Hours with A Backseat 

11. De Kreuners - Ik wil je

12. Carlos Careqa - Garota de guarulhos (Jersey Girl)

Uur 2: 22:00

1. Gotcha! - Funky Farm

2. Smokin' Suckaz Wit Logic - Things Change 

3. Red Hot Chili Peppers - Funky Monks

4. Sly & The Family Stone - Frisky

5. The Quantic Soul Orchestra - Get A Move On

6. Gil Scot Heron - Home is Where The Hatred Is

7. Smokey Robinson - Going To A Go-Go

8. Mandrill - Fencewalk

9. Bill Withers - Friend Of Mine

10. Kool & The Gang - Funky Stuff

11. Dave Matthews Band - Dreamgirl

12. Signor Wolf - Territorial Fight

13. Etta James - In The Basementt

14. Andreas Dorau - Fred vom Jupiter

De volgende aflevering van Hong Kong Calling wordt uitgezonden op zondag 18 maart om 21:00 op Haarlem 105.